O rasowości kota świadczy wyłącznie rodowód wydany przez klub zrzeszony w WCC [World Cat Congress]: WCF, FIFe – Felis Polonia [FPL] oraz Tica. Legalne rodowody zawierają udokumentowane pochodzenie kota na pięć pokoleń wstecz. Prowadzone księgi rodowodowe pozwalają prześledzić pochodzenie kota nawet przez kilkadziesiąt lat. Daje to gwarancję czystości rasy i tego, że kilka pokoleń wcześniej kot nie został skrzyżowany z przedstawicielem innej rasy.

W 2012 roku ustawodawca chcąc ukrócić nielegalny handel zwierzętami, zaostrzył przepisy w tej dziedzinie. Niestety ustawa okazała się w niektórych punktach wadliwa i powstała luka prawna, pozwalająca praktycznie każdemu założyć legalnie stowarzyszenie i wydawać nic nie znaczące, wewnętrzne dokumenty nazywane przez nich rodowodami. Często te „rodowody” sięgają właśnie 2012 roku, wcześniejsze pochodzenie kota to puste miejsca.

Cała masa „kocich biznesmenów” jawnie na swoich stronach reklamuje się, iż wyda „legalny” dokument w zamian za określoną kwotę. Ich regulaminy określają również sposób kwalifikowania zwierzęcia jako rasowe. Niestety zawsze znajdą się osoby, dla których zysk jest wartością nadrzędną. Nikt w takich stowarzyszeniach nie chroni dobrostanu kotek, nie ogranicza ilości miotów, nie nakazuje przeprowadzania badań genetycznych. Nie są oceniane przez specjalistów – międzynarodowych sędziów felinologicznych i często standard kota mocno odbiega od wzorca. Skutkuje to całą masą dostępnych kociąt, które daleko odbiegły wyglądem a zapewne i charakterem od rasy.

Decydując się na nabycie kociego członka rodziny na kilkanaście lat warto podjąć świadomą decyzję i mieć pewność, iż nie będziemy musieli borykać się z problemami zdrowotnymi i behawioralnymi. Małe kociątko zawsze jest ładne, jednak już po roku może się okazać, że kupiliśmy tylko kota, który jedynie przypomina Ragdolla…